Ο Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986), γιος του ρώσου ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι , είναι ο σκηνοθέτης-ποιητής, που μετέφερε τη βαθιά εσωτερική εμπειρία του στον κινηματογράφο. Με το έργο του μάς θυμίζει να ξανακοιτάξουμε μέσα στον εαυτό μας . Οι ταινίες του βιώνονται τοποθετώντας το θεατή με πλάνα διαρκείας μέσα σε τοπία υγρά, ονειρικά . Ο Ταρκόφσκι παρουσίασε με ξεχωριστή εικαστικότητα , τις εσωτερικές του εικόνες, επιλέγοντας εκείνες που ένιωθε πιο βαθιές, κοινές για πολλούς ανθρώπους, που απευθύνονταν στο συλλογικό ασυνείδητο των θεατών . Οι ιστορίες του ξετυλίγονται αργά , με σεκάνς ρεαλιστικές σε έγχρωμο φιλμ , που εναλλάσσονται με ονειρικές σε μαυρόασπρο ή σέπια , περνώντας από το συνειδητό του ήρωα στις εικόνες του ασυνείδητου της κοινότητας των ανθρώπων. Ο τρόπος που ο κινηματογράφος του Ταρκόφσκι καλεί τους θεατές να το δουν, είναι συνήθως στοχαστικός , απαιτεί άφεση, όπως όλος ο ποιητικός κινηματογράφος . Οι διάλογοι είναι συνήθως φιλοσοφικοί , κι εκφράζουν την α...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου